پورتال اتحاديه فرش دستباف ايران در ژاپن

Persian Carpet Association portal in Japan
همچنين دیگر مقاله های قالی دستباف ایران را در اين بخش بخوانيد بازگشت تماس با ما در باره اثحادیه صفحه اول 日本語

ثبت غیرگیلکی اسم‌های مکان گیلکی - سولماز پور سرپرست



  .

ثبت غیرگیلکی اسم‌های مکان گیلکی - سولماز پور سرپرست



ثبت غیرگیلکی اسم‌های مکان گیلکی - سولماز پور سرپرست !متاسفانه، چون افرادی که در طول تاریخ مسئول ثبت اسم مکان‌های منطقه گیلان و مازندران بوده‌اند، با ذهنیتی غیربومی دست به این‌کار زده‌اند، اسم مکان‌های بسیاری دست‌خوش تغییر و تحریف شدند. چرا که در بسیاری از موارد، افراد مسئول، با این تصور که نام مورد استفاده افراد بومی، صورت غلط و لهجه‌دار صورت فارسی و گاه عربی آن است، به گمان خود، اسامی را به صورت فارسی بدون لهجه ثبت کرده‌اند. غافل از این‌که با این‌کار، اسم مکان‌های اصیل گیلکی را از معنی خویش دور و از صورت خویش تحریف می‌کنند. وقتی یک محقق چنین تصور کند که مردم منطقه، «صومعه» را لهجه‌دار و به غلط «صوما» می‌خوانند، باید هم سوماسرا (sumäsarä) را صومعه‌سرا!!! ثبت کند و ما هرچه فکر کنیم ربط بین صومعه و سوماسرا را نیابیم. و به همین خاطر است که هرگز نفهمیدیم که چرا کوجه‌اسبان (kujesbän) را اصفهان کوچک! یا همان کوچصفهان ثبت کرده‌اند. وقتی دلیل این اشتباه‌ها را نفهمیدیم دست به داستان‌سرایی و خلق وجه‌تسمیه‌های مسخره می‌زنیم. لونَیْ (lonay) هم شد لونَک (لابد بر وزن پونک!) و لاجُؤن (läjon) هم تبدیل به لاهیجان شد و یا نام پولُرود (Pulorud) در روی نقشه‌ها، تبدیل به پُل‌رود (رودی با یک پل!) می‌شود و هیچ‌کس نیست که بگوید: پل که واژه‌ای فارسی است و در گیلکی، پل را پورد می‌گویند. از این میان، دوست دارم وجه‌تسمیه واقعی سه اسم‌مکان را که به اشتباه ثبت شده‌اند نقل کنم: اَته‌کو (ate-ku)، یعنی همان کوه معروف در جنوب لنگرود که امروزه همه به جز مردم محلی آن را «عطاکوه» می‌نامند. اته‌کو یعنی کوه رو به آفتاب. اَته از اَفتُؤ (aftow) یا آفتُؤ گرفته شده است و هیچ ربطی به نام آقایی به نام عطا ندارد!!! این قضیه در فرهنگ گیل و دیلم پاینده لنگرودی و نیز فرهنگ مرعشی به صراحت عنوان شده است. منطقه‌ای که امروزه به آن جواهردشت گفته می‌شود، آن‌طور که از اهالی محلی آن شنیده‌ام جؤردشت (جؤر به معنای بالا) نام دارد. گرچه امروزه مردم محلی نیز جواهردشت بودن جؤردشت را کم‌کم باور کرده‌اند! و دیگری، دیله‌مؤن (dilamon)، همان منطقه باستانی است که دیلمان (deylamän) ثبت شده است. دیل (dil) یعنی محوطه محصور. مانند گؤدیل (gow dil) به معنی جای محصور برای نگهداری گاو. دیل در برابر سرا (sarä) یا سارا (särä) به معنی جای باز و بدون دیوار است. جانِ دیل (jäne dil) هم معنی درون ِ جان و خیلی عزیز را می‌دهد. مؤن(mon) نیز پسوند مکان بوده و بر استقرار و ماندن و سکون در برابر حرکت دلالت می‌کند. (در فارسی خانمان، گفتمان و…) بر همین اساس؛ لوله‌مؤن یا لوله‌مان(lulamän) : نیستان. شلمؤن(shalmon) : جایی که شله (نوعی پیله ابریشم) وجود دارد. آله‌مان(älamän) : جایی که آل (نوعی پرنده) ساکن است. منابع : دیلمان یا دیله‌مُن، بیژن شهرستانی، گیله‌وا، شماره۸۴ فرهنگ گیل و دیلم، محمود پاینده لنگرودی پی‌نوشت: درباره «سوماسرا»؛ جهانگیر سرتیپ‌پور در یکی از کتاب‌های خویش، «سوما» را زاهد و پارسا معرفی می‌کند. این واژه در «سوماموس» یا «سوماموز» مرتفع‌ترین قله شرق گیلان با بیش از ۳۰۰۰ متر ارتفاع نیز دیده می‌شود. (موس یا موز یعنی قله) درباره لاجؤن؛ ظهیرالدین مرعشی (نویسنده قرن هفتم یا هشتم؟!) در کتاب معروف خود، تاریخ دیلمستان، به جای لاهیجان از واژه «لاجان» استفاده کرده است. این نشان می‌دهد که در آن زمان، لاجان به کار می‌رفته نه لاهیجان. در ضمن، در شرق گیلان، همواره «آ» به «ؤ» کشیده تبدیل می‌شود. خانه=خؤنه. لاجان=لاجؤن




ثبت غیرگیلکی اسم‌های مکان گیلکی - سولماز پور سرپرست

!متاسفانه، چون افرادی که در طول تاریخ مسئول ثبت اسم مکان‌های منطقه گیلان و مازندران بوده‌اند، با ذهنیتی غیربومی دست به این‌کار زده‌اند، اسم مکان‌های بسیاری دست‌خوش تغییر و تحریف شدند. چرا که در بسیاری از موارد، افراد مسئول، با این تصور که نام مورد استفاده افراد بومی، صورت غلط و لهجه‌دار صورت فارسی و گاه عربی آن است، به گمان خود، اسامی را به صورت فارسی بدون لهجه ثبت کرده‌اند. غافل از این‌که با این‌کار، اسم مکان‌های اصیل گیلکی را از معنی خویش دور و از صورت خویش تحریف می‌کنند.
وقتی یک محقق چنین تصور کند که مردم منطقه، «صومعه» را لهجه‌دار و به غلط «صوما» می‌خوانند، باید هم
سوماسرا (sumäsarä) را صومعه‌سرا!!! ثبت کند و ما هرچه فکر کنیم ربط بین صومعه و سوماسرا را نیابیم.
و به همین خاطر است که هرگز نفهمیدیم که چرا کوجه‌اسبان (kujesbän) را اصفهان کوچک! یا همان کوچصفهان ثبت کرده‌اند. وقتی دلیل این اشتباه‌ها را نفهمیدیم دست به داستان‌سرایی و خلق وجه‌تسمیه‌های مسخره می‌زنیم.
لونَیْ (lonay) هم شد لونَک (لابد بر وزن پونک!) و لاجُؤن (läjon) هم تبدیل به لاهیجان شد و یا نام پولُرود (Pulorud) در روی نقشه‌ها، تبدیل به پُل‌رود (رودی با یک پل!) می‌شود و هیچ‌کس نیست که بگوید: پل که واژه‌ای فارسی است و در گیلکی، پل را پورد می‌گویند.
از این میان، دوست دارم وجه‌تسمیه واقعی سه اسم‌مکان را که به اشتباه ثبت شده‌اند نقل کنم:
اَته‌کو (ate-ku)، یعنی همان کوه معروف در جنوب لنگرود که امروزه همه به جز مردم محلی آن را «عطاکوه» می‌نامند.
اته‌کو یعنی کوه رو به آفتاب. اَته از اَفتُؤ (aftow) یا آفتُؤ گرفته شده است و هیچ ربطی به نام آقایی به نام عطا ندارد!!! این قضیه در فرهنگ گیل و دیلم پاینده لنگرودی و نیز فرهنگ مرعشی به صراحت عنوان شده است.
منطقه‌ای که امروزه به آن جواهردشت گفته می‌شود، آن‌طور که از اهالی محلی آن شنیده‌ام جؤردشت (جؤر به معنای بالا) نام دارد. گرچه امروزه مردم محلی نیز جواهردشت بودن جؤردشت را کم‌کم باور کرده‌اند!
و دیگری، دیله‌مؤن (dilamon)، همان منطقه باستانی است که دیلمان (deylamän) ثبت شده است. دیل (dil) یعنی محوطه محصور. مانند گؤدیل (gow dil) به معنی جای محصور برای نگهداری گاو. دیل در برابر سرا (sarä) یا سارا (särä) به معنی جای باز و بدون دیوار است. جانِ دیل (jäne dil) هم معنی درون ِ جان و خیلی عزیز را می‌دهد.
مؤن(mon) نیز پسوند مکان بوده و بر استقرار و ماندن و سکون در برابر حرکت دلالت می‌کند. (در فارسی خانمان، گفتمان و…)
بر همین اساس؛ لوله‌مؤن یا لوله‌مان(lulamän) : نیستان. شلمؤن(shalmon) : جایی که شله (نوعی پیله ابریشم) وجود دارد. آله‌مان(älamän) : جایی که آل (نوعی پرنده) ساکن است.
منابع :
دیلمان یا دیله‌مُن، بیژن شهرستانی، گیله‌وا، شماره۸۴
فرهنگ گیل و دیلم، محمود پاینده لنگرودی
پی‌نوشت:
درباره «سوماسرا»؛ جهانگیر سرتیپ‌پور در یکی از کتاب‌های خویش، «سوما» را زاهد و پارسا معرفی می‌کند. این واژه در «سوماموس» یا «سوماموز» مرتفع‌ترین قله شرق گیلان با بیش از ۳۰۰۰ متر ارتفاع نیز دیده می‌شود. (موس یا موز یعنی قله)
درباره لاجؤن؛ ظهیرالدین مرعشی (نویسنده قرن هفتم یا هشتم؟!) در کتاب معروف خود، تاریخ دیلمستان، به جای لاهیجان از واژه «لاجان» استفاده کرده است. این نشان می‌دهد که در آن زمان، لاجان به کار می‌رفته نه لاهیجان. در ضمن، در شرق گیلان، همواره «آ» به «ؤ» کشیده تبدیل می‌شود. خانه=خؤنه. لاجان=لاجؤن



دیگر مقاله های قالی دستباف ایرانی
علل برگزاری و چگونگی انجام مراسم سنتی مذهبی قالیشویان در مشهد اردهال کاشان
ثبت غیرگیلکی اسم‌های مکان گیلکی - سولماز پور سرپرست
قالی خشتیِ چالشتر - مريم قنبري عديوي
لکه بری در فرش - شهدخت رحیم پور دانشجوی ارشد فرش کاشان:
قالي دنياي ماهيها - عذرایوسفی
رنگرزی در فرش ایران - مریم قنبری عدیوی
بررسی وضعیت کنونی قالیبافی روستای درخش بر پایه ی روش های مردم شناسی - معصومه رئیسی
بررسی تا ثیر اسید ودندانه های مختلف بر روی نخ پشمی رنگرزی شده با هلیله - معصومه رمضانی پاسکیابی
نان ونمك - عذرایوسفی
قاليهاي پرده اي گنجینه فرش ومنسوجات آستان ‏قدس رضوی - عذرایوسفی
تاریخچه، ساخنار،نقشمایه ها و طرحهای فرش ترکمن
فرش در ادبيات فارسی
فرشهاي تاريخي ايران
راهیابی فرش‌های ایرانی به اروپا؛ فرش‌های لهستانی
فرش هاي لهستاني
مراحل مقدماتي بافت قالي
بافت فرش در اردبیل
چله كشي تركي
طراحان فرش دستباف كرمان
شیوه رنگرزی سنتی به یادگار مانده از محمد کاظم مجنونی
ویژگیها و مزایای الیاف پنیه خودرنگ
روشهای مختلف ضد بید کردن قالی
با استاد ابوالقاسم جدی اشنا شویم
سیر تحول بته جقه در ایران
شناسایی و ریشه‌یابی نقوش بومی فرش ایلام
صنعت و تجارت ابریشم ایران در عصر زندیه
فرش هریس از لحاظ جغرافیایی وطرح
استاد رسام عرب زاده
نغمه تار ابريشم
قالی کاشان
قالی نایین
ترمه در ایران آشنایی با نحوه بافت ترمه
نقش ماهی بر سفالینه های پیش از تاریخ
بیجار و قالی آن از دیدگاه ادوارد
بررسي تطبيقي فرش روستاي جادشت با فرش كشكولي در زمان كوچ نشيني
معرفی نقش ناظم در قالی قشقائی
تاریخچه نقش بوته قباد خانی در ایل قشقایی
معرفي استاد حميد آتش طينت
معرفي استاد رسول مهرورزان
معرفي فرشيد پوريا استاد بافت
ليست كتب مرتبط با فرش و هنر كتابخانه مركز آموزش جهاد كشاورزي كرمانشاه
معرفي استاد مرتضي فرهاديه
وزی روزگاری فرش بیجار
تاریخچه نقش بوته قباد خانی
ويژگي هاي كلي فرش شرقي و حدود جغرافيايي
آموزش گره هاي كاربردي در بافت قالي
ارتباط نقوش گبه بازندگي عشاير فارس
فرشهاي پرزدار بلوچ وهمسايگان آنها
مهندس شيرين صور اسرافيل

2006 © Persian Hand woven Carpet Association portal- All Rights Reserved



سمینار و کلاسهای آموزشی پژوهشی دست اندر کاران فرش دستباف ایران در ژاپن

نمایش تصویری سمینار و کلاسهای آموزشی پژوهشی


موزه فرش های کهن ابریشم و دیگر دست بافته های ابریشمی،برای نخستین بار در ژاپن

نخستين سمینار و کارگاه آموزش عالي شناخت فرش دستباف در ژاپن با موفقیت برگزار گردید
نمایشگاه ها و سمینارهای های فرش دستباف ايران


نمایشگاه ها و سمینارهای های فرش دستباف ايران

اتاق فکر فرش ايران در ژاپن


اتاق فکر فرش ايران در ژاپن



تسهیلات جهت اعضاء اتحاديه فرش دستباف ايران



本文へジャンプ

پورتال اتحاديه فرش دستباف ايران در ژاپن -Persian Carpet Association portal in Japan –ژاپن -توکیو
40 ˚C