رکوردي تازه در خدمت به هنر قاليبافي ايران, فرش را بحال خود واگذارد تا كه بنام تجديد عزت و حيات هنر صنعت فرش مگر سنگي از سر راه هنر صنعت فرش خصوصا فرش ايراني بردارند

رکوردي تازه در خدمت به هنر قاليبافي ايران: عبور از مرز 20 هزار عنوان مطالب منتشر شده در کارپتور

2009.12.02

88/9/10 - کارپتور

    در اولين ساعت روز دهم آذر ماه 1388 بيست هزارمين مطلب سايت اطلاع رساني فرش ايران منتشر شد.اين تعداد عنوان در کنار تحليل ها و گزارشات اختصاصي، تحقيقات و مقالات تخصصي سايت اطلاع رساني فرش ايران را در جايگاهي کاملا متفاوت و در عين حال کارآمد نشانده است.
    توجه به نيازهاي کاربران و حفظ امانت در انتشار مطالب و بي طرفي و انتشار غير جانبدارانه مطالب از ويژگي هايي بوده که تاکيد بر آنها توانسته است تاثير قابل ملاحظه اي را بر اعتماد کاربران تخصصي اين سايت داشته باشد. و از اين بابت بارها مورد لطف و عنايت ايشان بوده ايم.
    در حال حاضر و تا اين لحظه بيش از 11 هزار و 500 عضو از 196 کشور جهان با مراجعه به اين سايت مطالب مورد علاقه خود را تعقيب مي کنند.
    به بهانه بيست هزارمين مطلب منتشر شده مطلبي را از مدير سايت اطلاع رساني فرش ايران در همين رابطه مي خوانيم:

    بعد از بيست و يک هزار...در حالي بيست هزارمين عنوان مطالب سايت اطلاع رساني فرش ايران را منتشر مي كنيم كه فرش دستباف ايراني عليرغم تاريخ پرشكوه و اساتيد و هنرمندان نامدار همچنان در روندي فزاينده و رو به تزايد تلخكامي و تنهايي را تجربه مي كند.
    اين تنهايي اين بار از آن جهت غمبارتر و غم انگيز تر است كه اطراف اين هنر را دايه هاي مهربانتر از مادري احاطه كرده اند كه از صبح تا شام با فرياد وافرشا وااسفا در ظاهر برايش دل و در عمل ريشه مي سوزانند.
    بنظر مي رسد هرچه متوليان دخالت بيشتري براي نجات اين هنر مي كنند بيشتر در محاق اش مي برند و بزرگتر ستم بر آن روا مي دارند.
    خيلي از دلسوزهاي واقعي بارها گفته اند كه بهترين كاري كه متولي بر اساس تجربه تاريخي مي تواند بكند اين است كه فرش را بحال خود واگذارد و بگذارد تا اين حركتي كه تا عشق و علاقه همراهش نباشد از جا تكان نمي خورد، راه خود را برود.
    فرش دستباف هنرمندش را از دست نمي دهد و هنرمندش نيز آن را رها نمي كند. خريدارانش هم اگر آب را بيش از اين گل نكنيم هماره تاريخ مشتري اين نگاه و درك و فهم بوده و هستند.
    از اولين مطلبي كه با امكانات اوليه روزهاي ابتداي برپايي دكان سايبر و فضاي مجازي هوا كرديم و با شوق و اشتياق بر روي صفحات وب ديديمش تا بحال بيش از 11 سال گذشت. يازده سال تنهايي. يازده سال تحمل بي توجهي آنان كه وظيفه اي جز توجه نداشته و ندارند. يازده سالي كه خيلي بيش از اين به چشممان آمد و زخمش روحمان را جريحه دار كرد.
    در اين سالها بيشترين توجه را از سوي كساني ديديم كه كمترين توجهي به آنان نشده ولي بيشترين بار را بر دوش داشته اند. و كمترين توجه را از كساني ديديم كه بيشترين وظيفه را در كنار بيشترين امكانات داشتند ولي بي برنامگي و روزمرگي در كنار اعتبارات مالي وسيع براي اموري بي نتيجه – به استناد و شهادت وضعيت فرش در اين سالها- آنان را از يك موجوديت موثر به خزانه داري بي انصاف و رفيق باز و متاسفانه در بسياري موارد بي ترحم و قدرناشناس بدل كرده است.
    در طي اين سالها – تاكيد مي كنم تمام اين سالها- آدم ها هرقدر مسئول تر بودند غير مسئولانه تر گفتند و رفتار كردند. بند بازي كردند با اين مسئوليت. شايد هم حق داشتند. نمي دانم. اما اين را خوب مي دانم كه در سفره نان و آب و آبروي بافنده و همه عوامل موثر در اين چرخه بزرگ، چيزي نمانده است و اين شرط مروت و رسم رفاقت و تعريف مسئوليت نيست. مي گوييم تا حجت را تمام كرده باشيم در اداي وظيفه.

    چه هزينه ها كه بنام تجديد عزت و حيات هنر صنعت فرش در اين سالها نشد و در كنار آن چه فرصت ها كه از دست نرفت. اين همه در كنار ادعا ها و بوق و كرنا هاي گوش خراش مديران فرش كشور بيشتر دل آزار و جگر خراش است. خصوصا وقتي بر بي اساسي آن واقفي. محكمترين وعده ها و ميثاق هايي را كه با اهل اين خانواده بزرگ بستيم به كمترين بهانه و بها و طلبكارانه شكستيم.
    اميدواريم كيسه اين بي توجهي و اكتفا به شعار و تهي بافي ها ته كشيده باشد و مردان عمل را ببينيم كه روز خود شب نمي كنند مگر سنگي از سر راه هنر و خصوصا فرش ايراني بردارند.
    دور مباد. و دور نيست. ناممكن هم نيست. اگر بخواهيم.
    مهلت ما بسيار كوتاه است و زمانه عجولانه و پر هياهو در گذر است. تا دير تر نشده است كاري بايد كرد. بسم الله.

عليرضا قادري

همچنين در اين باره بخوانيد: